პოეზია · ლირიკა
თეთრი საცოლო
შაფირონებს ატარებსჩემი თეთრი საცოლო.აღტავებით მადარებსამაყ კონკვისტადორებს,ტრფობა როკ დავაცალო.
ნაზი როგორც მარაო,ნაზი როგორც პეპელა,ხშირად ამბობს – არაო,ნეტა მანეტარაო,თეთრად და უვნებელათ
ნორჩ ქალბატონს სწყურიაჩემთან გასეირნება,ვით მამიას გურია,იგი უცცნაურია -დავდივართ ჯეირნებათ.
ჰყავს კოლიბრი, ფინიალ,თუთუყუში ხნიერი;ფრინველს დაუჟინია,რომ მე მიყვარს კინია-ვიღაცა მშვენიერი.
შატრფო არ ჩამიკონებს,მაგრამ ცეცხლი მედება.ჩემი ლექსის სტრიქონებსიგი ახლა იგონებს -და მეც მეიმედება.
კანკალებენ ჩადრებითშეღამების ფერები;მისთვის კოცნის კადრები,და ჩვენც მოგვენატრებათეთრი ჯვარისწერები.