პოეზია · ლირიკა
სიზმარი
დღეების ფერთა,განვიცდი ფეთქვას,ეცემა ფეხთანფოთოლთა ხმებით სავსე აკორდები,უსიტყვოდ ვბერდები,გარბიან დღეები,მივიწყებს ღმერთიც დავეძახი ლექსიდან...სამოთხე მეც მინდა!დღეს არა...ხვალ არა...ზეგ მინდა!ზეციდან ისმის პასუხი და...მტრედიც გამიფრინდა...მერე მაწამეს დაჯვარზე რომ ვერ გამაკრეს,სადღაც გადამაგდეს;
მერე ვიხოხე და მაინც ამოვედი!გავყევი დინებას...გავცდი გზაჯვარედინს...მივედი უფალთან,ცად,იჯდა ბუხართან...ერთხანს უსიტყვოდ და მდუმარედ მიმზერდა,მერე მომიბრუნდა,მზერა დამიბინდდა,ჩუმად მიპასუხა:-დაბრუნდი ფოთლებთან,და მოუბოდიშეფეხით რომ გათელე,იჩქარე,იჩქარე,ვიდრე გაწვიმდა,მერე დაბრუნდი დაის მთხოვე რაც გინდა...ასე თავდახრილიდავბრუნდი მიწაზე;ბედნიერია,იღვიძებს ვინც ასე,იმედით,რომ ზეცას შეწვდები გგონია,ხელს იწვდი ღმერთისკენ და...-გმადლობ უფალო,რომ ვარ დარომ ვცოცხლობ...
და სადღაც ღრუბლებში,შენ ჩემთვის არსებობ...