პოეზია · ლირიკა
ქალაქს ნაწვიმარს
გულში გადაშლილ სიყვარულის წიგნსცრემლი აწვიმდა,ო, როგორ მინდა დიდხანს იწვიმოს...გარეთ აცივდა...წიგნის ფურცლები იწერება დაარ უჩანს ბოლო,მინდა შევეშვა გრძნობებთან თამაშს,ამ უთავბოლო.ფურცლებს გადავშლი და გარდამავალდროთა ბილიკზე,მოგონებები თავს მეხვევა,გრძნობებს მიღვიძებს,რა ძლიერ მინდა გავანადგუროერთი ფურცელი,მაგრამ ვიხსენებ ისევ შენს სიტყვებს,ვიყო სულგრძელი.გამთენიისას, როცა მთვარე მზესდაუთმობს ადგილს,დრო როცა დგება განშორების და...ჩემთვის ეს რად ღირს,დავხურავ წიგნის გადაშლილ ფურცლებს,ტვირთის საწვიმარს,ქალაქს კი ისევ ღიმილს ვაჩუქებ,ქალაქს ნაწვიმარს.