პოეზია · ლირიკა
დავით გურამიშვილს, ვაჟა-ფშაველას
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
მეტკბობი, გურამიშვილო,გენდობი, ვაჟას ჩონგურო,გთხოვთ, წინაპრებო, მიშველოთ,სათქმელი გამილომგულოთ!ხელუკრთომელი როდი ვარ,სიტყვა მაქვს გამოკვანძილი,თქვენს ნაგზაურზე მოვდივარ,დიდი გქონიათ მანძილი...მასწავლეთ ცეცხლის გაჩენა,იმ ნაღვერდალით ვიწოდე,თქვენი ბრწყინვალე მარჯვენასაშველად გამომიწოდეთ...მივყვე, რაც გამოგიკალმავთ,დავჭიმო ლექსის აფრები,აქროლოს გულის გრიგალმაოცნება ნაწინაპრევი!გიზღოთ, რაც საზრდოდ მევალათქვენგან პურტკბილი ხორაგი,რომ მთად ვაქციო, მწვერვალად,ჩემი პატარა გორაკი!იქ ჟღერდეს ჭეშმარიტებითეს ლექსიც ანაზდაითი,სადაც მღეროდნენ დიდებითვაჟა და დიდი დავითი...