პოეზია · ლირიკა
"დედა ენა"
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
ჩვენი წიგნი, ჩვენი დედა,ჩვენი ენა ქართული,ვარდნაბამი ფურცელი,ჩვენს ყრმობაში ჩართული!დედის ძუძუ მეორე,სიყვარული პირველი,ჩვენს აკვანს შემომჯდარი,მგალობელი ფრინველი.იავნანას ნიავშიჩვენს ყურთან რომ გაისმა,ყრმობა რომ გვისურნელა,როგორც ბაღი მაისმა.ტკბილად რომ გაგვიხარაჩვენ ბავშვობა ბეჩავი -შავი კაბით გაზრდილებს,გახუნებულ ლეჩაქით.ჩვენი წიგნი, ჩვენი დედა,ჩენი ენა ქართული,ოქროსთმიან სიმებადგულში ამოხლართული!