პოეზია · ლირიკა
იოსებ დავითაშვილის სურათზე
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
განწირულო, ცხოვრებასოცნებანი არჩიე,ხეზე სჭრიდი ფრინველებს,ყვავილებს და არშიებს.სველი ყანა გიყვარდა,სოფლის სუფთა ღრუბელი,ბურბუშელის ჩანჩქერიდა ლექსი დამღუპველი.ლექსი რაღად გინდოდა,უბედურო ხარატო?არ იცოდი, ოცნებახშირად გულსაც ღალატობს!არ იცოდი, დიდებასბევრი ცრემლი სჭირდება?გადაგჩეხეს, დაგღუპეს,წითელგულა ჩიტებმა!იალქნების მკერვალი,ჯეჯილების დარაჯი,რა ცახცახით დამიწდიდახეულ სუდარაში!უძეგლო მომღერლებო,თქვენ სახელს ვინ გამთიშავს...მტვერიმც მომენატრებათქვენი ჩოხის კალთისა!