პოეზია · ლირიკა
ნაკადული
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
ნაკადული მორბოდა,ვით ირემი ქორბუდა.ნაკადული მოქროდა,გადამდნარი ოქროდა.კოკორგახსნილ ვენახებს,ყანებს ეჩქროლებოდა,პირნათელა, მზეთვალა,ზღვისკენ ეჩქარებოდამთვარის სხივს თუ ჩამოჰყვა,ბროლტანა და მინარი,მარგალიტის ნაწვეთი,ბროლის დანადინარი.დალიეთ, შეიშხეფეთშემრგო, ტკბილი, ანკარა;თვისი წმინდა გულიდანხალხმა ააწანწკარა!..