პოეზია · ლირიკა
ძილგამკრთალთა მზე
მზეო ძილგამკრთალთა, კაეშნის ვარსკვლავო!შორითო ციაგო, მთრთოლო, გულსაკლავო,შენ ცხადქმნი სიბნელეს და ვერკი აქარვებ,ოჰ, შვებას გარდასულს ასერად მაგონებ...შენსავით დღეები წარსულად ქცეულიელავს და ვერათბობს შუქგადალეული;ეგ სხივი მაძრწუნებს მე, ღამეგანათევს,როგორი შორია, რა ცივად ანათებს!..