პოეზია · ლირიკა
ჩვენ აღარ წავალთ სახეტიალოდ
ჩვენ აღარწავალთ სახეტიალოდ,ასე გვიანიღამით,თუმცა სავსეა გული ტრფიალით,მთვარეც იღვრება ლამის.რადგანაც ხმალი მალე ცვეთს ქარქაშს,გრძნობა მკერდს ადნობს კრული,გული ცოტა ხნით საგულეს ჩადგეს,ტრფობამ მოითქვას სული.შეყვარებულთა გამო ციალიღამემ წარსტაცა აისს,ვარსკვლავთა შუქზე სახეტიალოდჩვენ აღარწავალთ მაინც.