პოეზია · ლირიკა
მე და შენ დავშორდით
მე და შენ დავშორდითმწუხარედ, დიდი ხნით;ცრემლებს ძლივს ვახშობდითნახევრად მშვიდი ხმით,ვიგრძენი — გაცივდაეგ ლოყა, ეგ კოცნა,მე სევდა მაცრიდაიმ დღიდან საოცრად.ცისკარი ცვრიანი,მსუსხავი ქარები,ყოფილა ნიშანიდღეის მწუხარების.გატეხე შენ ყველააღთქმა დაფიცილი,შენ გქვია შერცხვენა,მე მქვია — სირცხვილი;თუ სადმე გახსენეს,ვძრწივარხსენებაზე,თავზარით ვიხსენებ —როგორმეძვირფასე?იმათში ვინ არის,გცნობდეს ჩემზე მწარედ!მე დიდხანს გინანებ,გინანებ მხურვალედ...ვხვდებოდით იდუმალ,ახლა კი მარტო ვარ,და ვწუხვარკვლავ ჩუმადშენსას გულმჩატობას.გავლენ გრძელი წლები,თუ შეგხვდი ურვილი,გაგეცნაურებიცრემლით და დუმილით.