პოეზია · ლირიკა
ქართლის ბაღი
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
ბრწყინავს ქართლი - ვარდის ბაღი,შეფრქვეული მინანქარით,იაგუნდის წვიმა დასწვიმს,სურნელების დაჰქრის ქარი.
ელავს ბაღი. - ხოხბის ყელი -შვიდ მაისის წვიმით მთვრალი,მთებს და ველებს დასთამაშებსგაზაფხულის მწვანე თვალი...
რძე, კოკორში მოწოლილი,ჰჟონავს ყლორტში ყოველ მხრიდან;თითქოს ქალი სარკმელიდან...იყურება ვაშლი ხიდან.
ჰგავს ალვის ხე თეთრ ჩოხაშისაქორწილოდ მორთულ სიძეს,და ატამი - ტურფა ყმაწვილს,აკვანში რომ გაიღვიძებს.
მარგალიტის ტყუპის ცალი,ტოკავს ბალი ნება-ნება,ცერის ტოლა თეთრი თუთადათაფლული შტოზე დნება.
ბრწყინავს ბაღი, ელავს ბაღი,ფირუზქარით დარხეული:ყურძნის მსხვილი იაგუნდი,ვაზი, ვარსკვლავჩახვეული.
ოქროს წყალი, ატმის ლალი,შინდის ლალი, მარწყვის ლალი,ბროწეულის ყვავილები, -თითქოს თონის ნაკვერცხალი, -
ათენებენ ქართლის დილასტოროლების ტაშისკვრაში, -მარწყვისფერად, შინდისფერადიღებება გარიჟრაჟი...
ვეფხვის ჭრელი პერანგივითგაიშალა ქართლის ველი, -გაჟღენთილი წვიმით ყანა,ფირუზთვალა ცვარით სველი...
ბრწყინავს ქართლი - დიდი ბაღი,ყვავილების ფერად ზღვითა,მარჯანი და ზურმუხტ-ქარვანათელს სტყორცნის ყველა ხიდან...
1936