პოეზია · ლირიკა
ოფორტი
გიორგი ლეონიძე 1899–1966
არღნის თოვლებში გზა-ჯვარედინი.მზე - დასიებულ მთავარანგელოზს.ჯდება გუმბათზე ჯალალ-ედ-დინი.ბრინჯაოს ჯირითს ამსხვრევს ანჯელო.
ნატისუსალში ამთქნარებს ვატმანს.ვაგზლის გეიშა ფარნებს ამძიმებს.და სარაცინი აწივლებს ფატმანს.ქერა ლოთები ჰსცლიან ბარძიმებს.
ათოვლებული ტორეადორიხელსარკიანი დადის გოტიე.სჭამს სურავანდი და თიადორაჩამპალ ბუზებში ტაძარს გოტიურს.
ვერსალზე დარდი მე მილოდინებს.შუაღამისას მაცმევენ ნიღაბს.ვიღაც მიმზადებს გილიოტინებს.ჰკბენენ ძაღლები მომავალ იღბალს.
1919