პოეზია · ლირიკა
დაო სიდონია
როგორ შეეპარა დაისი დუნიას,მზის ჩასვლა _ ტკივილზე სული შენაბერი,დაო სიდონია, დაო სიდონია,ჩემს სარკმელს მოადგა საღამო _ შინაბერა.რა უკურნებელი სიმდორეა _წუთებს რომ ისრუტავს კვლავშობილს,დაო სიდონია, დაო სიდონია,გზა, მე რომ მივდივარ არის კლავიშები.ბგერიდან ბგერამდე ქაოსი ტოლიადაღუპვის. სიმწყობრეში სუნთქავს სასწაული,დაო სიდონია, დაო სიდონია,თვალწინ მიდი-მოდის ყველა ასწლეული.ბგერები, ბგერები სიტყვებად შეკრებილი,სიტყვის ნათებაში ჩამავალ მზის დონეა,ისევ იკაწრება წარსული ეკლებივით,დაო სიდონია, დაო სიდონია.შენი გახსენება, ასეთი მარტივი,ის დროა, რომელიც დღეს აკმევს,ბაღის სიგრილეში ჩაივლი ლანდივით,თვალებით მოძებნი ჩემ სარკმელს.