პოეზია · ლირიკა
გათენებიდან
როცა დილიდან იწყებ შენ ღამეს, *გაზაფხულიდან მოელი ზამთარს,არ გიკვირს ამ ცას რომ შეეხამედა გაურკვეველ დარსა თუ ავდარს.
მე ვეღარ ვამჩნევდღე ღამეში როგორ გადადისან შენთან ერთად, ანდა უჩემოდ,მიზიდულობავ, გადაუჩვევო,ჩვენ ხომ ყველაფერს ვგრძნობდით ვადამდი?!
მე ვეღარ ვამჩნევდღე ღამეში როგორ გადადის,ისევ დროს ვუსწრებ,ვარ უვადოდ უცნობ ვადამდი...გულში ჩაგითქვამდა შენამდე რომ მოაღწიოს,სულს გამოვატან შენთან,როგორც ადრე ვატანდი.