პოეზია · ლირიკა
* * * მიჭირს უფსკრულებთან შეფეთება
მიჭირს უფსკრულებთან შეფეთება,სული მეფერფლება ნაცარივით,მგონი უბედობა მებედება,ზოგჯერ კი ვარ მაგრამ, ,,არცარივით”...
ირგვლივ ნისლია და უკუნია,წყვდიადს ისევ ვებრძვი შიშველ ხელით,ყველა სწორი გეზი უკანაა,წინ ღრმა უფსკრულებში ვიჩეხებით.
ისე დავიღალე ჭიდილითაცყოფის ველურსა და ავ ფინტებით,მაინც, ფრთებდამტვრეულ ჩიტივით ვარ -მგონია რომ ცაში ავფრინდები.
სხვა სულ არაფერი არ გვჭირდება,მხოლოდ სიყვარული უანგარო,რომ არ ამამტვერონ ქარ-წვიმებმადა რომ არსებობა მოვაგვარო...
თორემ უფსკრულებთან შეფეთებითსული მეფეფლება ნაცარივით,მგონი უბედობა მებედება,ზოგჯერ კი ვარ მაგრამ ,,არცარივით”...