პოეზია · ლირიკა
* * * ხან სიყვარულის წვიმასავით
ხან სიყვარული წვიმასავითუეცრად მოდის,იშლება, როგორც პეიზაჟი,ლამაზი ხედი…ძვირფასო ევა!-მე ჩავიდენ ამაღამ ცოდვას,ვიცი, რომ ვეღარ შემაჩერებსადამის ხვედრიც.შენ გქვია ლტოლვა-ცოდვის შიშზე რაღაცით მეტი-და ყველა მითზე იდუმალი,ცოცხალი მითი…მე ვიხანგრძლივებ სიცოცხლეს დააღმდგარი მკვდრეთით,ვებღაუჭები სიყვარულისჩამოშლილ ქვითკირსრადგანაც იგი წვიმასავითუეცრად მოდის,მოდის და მერე გვაზიარებსრაღაცას ნამდვილს…ვიქნები შენი დონ ჟუანი…ჩავიდენ ცოდვას,დავრჩები ასე უეცარიწვიმების ბარდი…