პოეზია · ლირიკა
ნეგატივი
ნინო დარბაისელს
წარმოიდგინე ქალაქი პირიქით:მაღალი ამწეები ცათამბჯენების საძირკვლებთან,სადაც ჯერ ეს სახლები არ ჩანსდა ხრიოკ მიწას ამშვენებს მხოლოდღრუბლები, ოქროსფერ მაგრამ ცარიელ ცაზე.წარმოიდგინე ცხოვრების ნეგატივი:გინდა მიუძღვნა შენი ხსოვნაიმ დავიწყებულ, ვერგამოცნობილადამიანებს,ვისთანაც ცხოვრობდი, ადრე თუ გვიან, ასი, ორასი ანმეტი წლის წინათ, მოვიდა დრო და დაემშვიდობე,აღარც გინახავს.თუ გინდა უთხრა: მე შენ მახსოვხარ, ძველებურად,როგორც მიყვარდი, თუმცა ვერ გხედავ, აბასად ხარ?მიჩურჩულე,ხელით მანიშნე,დამიქნიე ხელი ქუჩაში,მითხარი: მე ვარ,ეს მე ვარ, მიცანი?წარმოიდგინე ნეგატივი:აღარასოდეს აღარ კარგავ საყვარელ ნივთებს,ნაცნობ ხმებს და საკუთარ თავზე უფრო ძვირფასადამიანებს.შეგიძლია წარმოიდგინო?