პოეზია · ლირიკა
პროლოგის მაგიერ
ალხია და ითენთება ყანა,მაჯისცემაც უკითხავად იმატებს;ვამბობ გულში: "კბილს არ მიხსნის დანა,ანდა მართლა დამამუნჯა სიმართლემ".
თუკი გხედავ, ამ დროს უფრო გხედავ,ლაჟვარდების მჩატე ქაფით მოყელილს;ხელჯოხივით დავიბიჯებ სევდასდა ნაკვალევს ნაბიჯ-ნაბიჯ მოვყვები.
მოვივედრებ მე ამ დღიდან ჩეროს,სულს მოვითქვამ და საკინძეს შევიხსნი,ამის მერე, რა და როგორ ვწერო,ჩემზე უფრო, რა თქმა უნდა, შენ იცი.