პოეზია · ლირიკა
წუთისოფელს ზიგზაგები შვენის
წუთისოფელს ზიგზაგები შვენის-ცოდვა-მადლის ორჭუფული ჯამი,მარცვალ მარცვალ მიილია რტველიფოთოლ-ოთოლ გამობმული ამინდს.
აჰა,ბოლო ყვავილების მწკვრივიცთუ ღვთიური ამჩატების ჩარჩო,დაეუფლა ფერდაკარგულ ღიმილს-მობოზებულს ყოველდღიულ ჩარჩოდ.
თანაგრძნობას გამოითხოვს მზერა,დამძვირებელს ერთგულებით დასჯი:მეც ასეთი სინამდვილის მჯერა,შემკობილის მოწამებრივ გარჯით.