პოეზია · ლირიკა
სიკვდილთან ეჭვიანობა
შენ ზეცის თავს ზევით _მზის გულში თავსდებიდა ვარსკვლავავსებულორბიტას გარს უვლი.მე შენი განცდებითწამს დავემსგავსები,ჩემში არარსებულ,მოგონილ წარსულით.შენ ღრუბლისეულებსშეხვდები სანისლეს,სულებს და სხეულებსსითეთრეს აუშლი.მე დამასნეულებს,რომ ჩემსას არ ისმენ,რომ თვალებს ნაწვიმარდღესავთი დაუშრი.შენ მიემგზავრებინიავთა ლაშქარითმოკვდავთა ნატვრებისვარდისფერ საუფლოს.მე ისევ ჯიბეშიმაქვს შენი თავშალიდა როცა დავთვრები,სულ მასთან ვსაუბრობ.შენ ალისვნებიანმაგმური აღგზნებითნახევარმთვარესთანჟინს იკლავ, ისვენებ.დღეს აივსებიანმოთმენის ვაზნებიდა შენს სამარესთანმიშველე!მიშველე!!მიშველე!!!