პოეზია · ლირიკა
ერთი ღამე
ოცდამეექვსე გაზაფხული წავიდა.გადაჰყვა გრიგალს, ჩრდილებში ნაქსოვს.იმ ცხრა ათას ხუთას შვიდი ღამიდანმე ერთი ღამე მახსოვს.რას ჰგავდა ის ღამე, თენებას არ ჰგავდა,არც სიბნელე ახლდა შენი თვალების,და მხოლოდ სახელი ღამის ერქვა, რადგანდღის შემდეგ მოვიდა ნამკრთალები.მოვიდა, სულში კლდესავით ჩამოწვადა ახლაც არ ვიცი, ის ღამე რა იყო,ღამე – სამხრეთში რომ მხრებზე დავიდგი,ღამე – ჩრდილოეთში გულით რომ წავიღე.და ძალიან ხშირად, როდესაც გვიანიიელვებს ყვითელი, წითელი ფერები,ადგება ეს ღამე ადამიანივითდა შუადღისას გზაში მეფერება.