პოეზია · ლირიკა
წუხელ მესიზმრა
წუხელ მესიზმრა, ვკვდებოდი,შვილს ანდერძს ვეუბნებოდი,ერთად ვხედავდი, რაიცაწინათ ჩემ თვალწინ სულ იყო.ჩიტი ფრთით მინიავებდა,მზე დაბლა ჩამოსულიყო,არც არაფერი მტკიოდა,არც ლიბრი მეფარებოდა,არც თვალი მეხუჭებოდა,არც თავი მებრალებოდა.ვგრძნობდი, შემეძლო მეყვირა:_ მაცალე, დღევ, არ დამოკლდე!თან ვწუხდი _ გლოვად შეყრილან,უხერხულია, არ მოკვდე.ასე ხათრით და ჭოჭმანითსიცოცხლეს უნდა გავცლოდი,ხალხს ვუცქეროდი, ვზომავდიხასიათს ჩემი კაცობის.მტერს და მოყვარეს ვეწვოდი,ტიროდა დიდიც, ბალღიცა...წუხელ მესიზმრა, ვკვდებოდი,სიკვდილმა გამომაღვიძა.