პოეზია · ლირიკა
მიწისგანა ვარ შობილი
ერთხელ მეც დავიკარგები,სახლში არ დავბრუნდებია,ბნელსა და ოხერ საფლავშინელ-ნელა დავეშვებია,წახდება ხორციელობა,დარჩება ტიტველ ძვლებია,გულო, მაგ შენის ქინაც თან ჩამომყვებია.მიწისგანა ვარ შობილი,მიწას ვერ ავცილდებია,მიწა მზრდის, მიწა მახარებს,ბოლოს მეც დავმიწდებია.