პოეზია · ლირიკა
გამხმარი კაცი
აი, ამ მინდვრებში, ამ ხრიოკ მთებშიჩვენ ხომ ერთამნეთს ვჭამდით მგლებივით.იქ სურათია: დგას მხედარი, უჭირავს თეფშიდა ზედ ამხია კაცი გველის ხვრელივით.
მეც მარტო ყოფნა ათასწლობით მომეწყინება.თავის ქალაქში მწვანე ხვლიკი შეძვრება ღამე,ძვლებზე შემხმარი დაფიქრება მოეწონებადა მატლებდახრულ თვალებიდან გახედავს ბაღებს.