პოეზია · ლირიკა
განკითხვა
ჩემი ცხოვრება ძანძახი იყო,ნოემბრის ჟინჟღლი, დეკემბრის თოში.გავჩნდი განგებ, რომ დავღუპულიყავჩემს დედინაცვალ საქართველოში.
სად ჩავძაღლდები, აბა ვინ იცის.რა თავში ვიხლი სამითხის კარებს.ქარიშხლებს სადღაც ჩაეცინებათ,უდაბნოს ხვითქში გაზრდილ მასხარებს.ჟამთა სიავეს მგზავრი ასცდება,მოვა, დახედავს მკერდის ნიჟარებს.მიცნობს, შეკრტება, შევეცოდებიდა ტანში ცივად შაჟრიალებს.
წავა და საყრდის წინ დაეცემა,ყველა გამვლელს ნაფიც ჯავარად,და საცოდავი ჩემ ცხოვრებაზემოჰყვება ტიტინს, როგორც ჯაფარა.