პოეზია · ლირიკა
არაფერი თქვა
კანაფის კვამლში გახვეულიპლანეტა, ბებერ ეფენდივით,თვლემს.დრო გაფუჭდა - ჩაიხვია.მიზიდულობას ეფედრინითვებრძვი და კედლის კალენდრებზე -მაისის ზერო...მირაჟულიდღეები ჰგვანან პალინდრომებს -წასვლა, წამოსვლა, ვირაჟები.მთვარე გავტეხე - ნახევარიაბი LSD 25-ის,ენის ქვეშ - იყო ახირება...არაფერი თქვა, ჩამეხუტე!შეშლამდე ისე ცოტა კმარა,რომ სულში სისხლი ჩამედინა:შენი სხეული ცოდვა არი,რომელიც უნდა ჩავიდინო!ვინ იცის, იქნებ აღასპერზეშვიდიათასჯერ ცოდვილიც ვარ?!გაჩუმდი, არ თქვა არაფერი,დაწექი...მკერდზე ბოდელიერსგადაგათარგმნი ფრანგულიდანდა ბოროტების ყვავილები,მზეს დამტვერავენ რეგოლიტით -შეციებული კამელია,მკლავს დააკვდება ოლიანდრისსამოთხის ბაღში...ალბათ მერე,გასწორდებიან კალენდრებიც,ხოლო მანამ კი - მაისის ზერო...არაფერი თქვა, მომეფერე!კანაფის ნისლში გახვეულიპლანეტა, ბებერ ეფენდივით,თვლემს.დრო გაფუჭდა - ჩაიხვია.