პოეზია · ლირიკა
ოღონდ აქ არა
მე გეკითხები: ეგ შენი ყელისადაფი არის, თუა ბაკარა?შენ კი მპასუხობ გულგახეთქილი:- ოღონდ აქ არა!... ოღონდ აქ არა!...
მე გეუბნები: შენი თვალებიმწველია ისე, ვით მზე თაკარა.შეშინებული შენ იმეორებ:- ოღონდ აქ არა!... ოღონდ აქ არა!...
მე ვნატრობ: მინდა ვიყო ის სიო,მაგ თმათა რხევამ რომ გააქარა.შენ ნერვიულად ისევ ჩურჩულებ:- ოღონდ აქ არა!... ოღონდ აქ არა!...
და ასე გადის მთელი ცხოვრება.მე შენზე გულში წყენა მაქ არრა.შენ მეკითხები: შევხვდებით კიდევ?- იმ ქვეყნად? ალბათ... ოღონდ აქ... არა!