პოეზია · ლირიკა
ყაყაჩოსა სიწითლითა
ფრთაგაშლილი მთები არი,სხივგაშლილი სერებია...არ ჩურჩულებს ლელიანი, -გული შეუჯერებია...აქ კორდია მობიბინე,იქ მზიანი ტევრებია...რად უსკდება გული ირემს?გელა გადამტერებია...თეთრი ნისლი ნისლებს ირევს -ეს ხომ „ლურჯა ცხენებია“?შვიდი ზეცა გადირბინეს,არსად შეუსვენებიათ...ამ მშვენიერ მინდორ-ველზერა ნაირი ფერებია?!„ყაყაჩოსა სიწითლითაყანა დაუმშვენებია“...