პოეზია · ლირიკა
თენდებოდა ღამე
თენდებოდა ღამე,ღამდებოდა დილადა ცხოვრებაც აღარ ჰგავდა ზღაპარს,მომიყევი რამე,ოღონდ ფრთხილად,არ შეეხეო სულში მინავლებულ ლამპარს.ფითრდებოდა ქარიწარბებაწეული,მე კი ჩუმად, არ გაეგო სხვას რომ,თითქოს კლდეზე მდგარი,ცერზეაწეული,იფიქრებდი მასხრობს...თუმც ნამდვილად ასე _ტკივილივით სავსე,დღეს გავექეც, რომ მივეღე ღამეს,შევეფეთე ანგელოზთა დასებს,შემეშინდა, მომიყევი რამე.ოღონდ ისე,მხოლოდ ჩემთვის,რომ სხვის ნიავს არ დააკლდეს ბწკალიც,ახლა სული ცის სილურჯეს ერთვისდა ნაცნობი რკალიეფიცება ჩემს დავრდომილ განცდას_ მოდი, მომისწარი.