პოეზია · ლირიკა
* * * "მაგრად დაუშვებს "
მაგრად დაუშვებს ამაღამაც (ამ ბოლოს სულ წვიმს),სადინარ ღარებს, ტროტუარის გასწვრივ, დაფარავსდა გადაუვლის ყველა ჯებირს, შენს გულისწუხილს,მეორედ ზეცის დაქცევამდე ისევ ამგვარად.ასე ჩანს შიგნით ოთახია - ნატეხი სივრცე,მშრალი ჰავა და ზომიერი სხვამხრივ სარტყელი.ეკვატორს, გულთან ქამარივით მოჭიმულს, ვიბნევ(დედამიწა კი ვეღარ ირგებს კაბას გაწელილს).მოდი, ასე ვთქვათ, ჩემს ფეხებთან გდია ფერდობი.ზემოთ თუ ქვემოთ? ან შემდეგი მიმართულება:გავიშვიათდე, ჰაერივით სტრატოსფეროში,მერე დავეშვა უკან ძლიერ, თავსხმა წვიმებად.