პოეზია · ლირიკა
ლექსი
ავდრებით სნეულს, გადარეულსმაცოცხლებს ფრაზადა ჩემი ფიქრიც უმიზეზოდ ლექსად დავხიე,გადავიარე პეპლად ქცევის ოთხივე ფაზა,ღამე-გრძელი და შიშიანი აქ გავათიე.სიკვდილი უკვე აღარ მზარავს,მხოლოდ მაშინებს,სამოთხის ბაღში აბუზულა ბიჭო-გოგია...მე ამ სიცოცხლეს ვერ გავუგე რაღაც თავშივე,ალბათ, სიკვდილიც არ დამიწყებს დემაგოგიას!`მოძველებული~ ლექსის ფორმაისე მაგიჟებს,როგორც ღვინო და სანატრელი `მარადი ქმარი~,`...და ალიონზე თეთრ დუქანთან~ ტანიტ ტაბიძესარღნის ტირილში გადაჰყრია ლამაზი ქალი.სტრიქონში სევდა მეპარება...და ელამ თვალებსმჭლე ფემინისტი დედაბერი სანამ ჩამიკრავს,მე გადავუხდი პოეზიას ლექსების ვალებსდა სიყვარულში გავუტყდები სიტყვას თავიდან!