პოეზია · ლირიკა
დრო მოვა და
რა ვუყოთ, რომ სიჭაბუკემიჰქრის, მიეჭენებაო,დრო მოვა და მედიდურიმზეც კი ჩაესვენებაო.სად იქნება, ნეტავ მაშინშენი ნაზი მშვენებაო,სად იქნება, ნეტავ, ჩვენთადიდთა დღეთა ხსენებაო,შორს წასული იმედებისკვლავაც აჩანჩქერებაო,შენ არა და,შენს მაგივრადღამე მომეფერებაო.რა ვუყოთ, რომ სიჭაბუკემიჰქრის, მიეჭენებაო,დრო მოვა და მედიდურიმზეც კი ჩაესვენებაო...