პოეზია · ლირიკა
რწმენის ხმა
მწვერვალებო, აწოვეთ ძუძუ მარად ერთგულმტკვარს, ჭოროხს და ალაზანს,რიონსა და ენგურს.
ეს კოლხური ნისლია თუ ლეჩაქი დედის? _თეთრი, თეთრი მაისიმთა-გორებზე დადის.
არ უჯერებს მოგონილ ლეგენდას და სიზმარს,მიწა ახალ სამოსელსახლებურად იცვამს.
სამშვიდობო ზეციდან მზე ღიმილით დასცქერსმთას, ყვავილით მოხატულს,ველს, სახნისით ნაწერს.
ვიცნობ სუნთქვას თვითეულ მარცვლისა და წვეთის,ეს მშობელი მიწაა,ვეძახი და ვეტრფი.
ყოველ ჟანქში ბადაგის მტევანდანაწურიჩაადუღა გლეხკაცმასალოცავი ძმური.
მწვერვალებო, აწოვეთ ძუძუ მარად ერთგულს _მტკვარს, ჭოროხს და ალაზანს,რიონსა და ენგურს.
1973