პოეზია · ლირიკა
აზეულა
ქედებმა მითხრეს გულის ვარამი,შენ ერთი შეხვდი სხვებზე ჯიუტი, _გქონდა ნაღველი _ გულში მალავდი,მარტო იდექ და არას ჩიოდი.სიმწრისგან ახლაც კბილით ხრავ დუღაბს,თავს გეხვევიან თეთრი ღრუბლები.ო, კოჯრის ციხევ, მხოლოდ შენ დუმხარ,მხოლოდ შენ არას არ მეუბნები.მაგრამ მე ეს მზე დამემოწმება _თუმცა არ იცი კვნესა და ოხვრა,გავიგე შენი დიდი ოცნებადა მობჯენილი ყელამდე ბოღმა!