პოეზია · ლირიკა
თოვლიანი ზამთარი.საღამო
მიდიხარ თოვლში თოვლივით კარგიდა კარგი ბიჭის ერთგული ცოლი,და სუსტი მხრებით შენ მიგაქვს ხარკი –ათასი ბიჭის ნასროლი თოვლი.გამახსოვრდება გაშლილი მხრები...გაკრთობს ქუჩაში ნაპოვნი ვნება,მაგრამ ოჯახში იოლად თბები...და სხვისი თოვლიც... იოლად დნება.