პოეზია · ლირიკა
კ რ უ ზ ო
როგორც ყველაფინია,დიდგული, თავმომწონეიყო კრუზო, თუმც სულაცარშესწევდა ძალ-ღონე;იმის ყეფასდა წკავ-წკავსარჰქონდადასასრული,ხან ვის მივარდებოდა,ხან ვის გაანჩხლებული!ერთხელთვალი მოჰკრა მან,ეზოს გარედგასულმა,უცხო ნაგაზსდა ყეფადაუწყო, გულმოსულმა;ძაღლმა ჯერხმა არგასცა,როგორც სუსტს, მოუთმინა,მაგრამ მერე გაბრაზდადა ისეთიუკბინა,რომდიდხანსეგდო კრუზოუგონოდდა, ცოცხალითუმც გადარჩა, დაკოჭლდასამუდამოდსაწყალი!...