პოეზია · ლირიკა
Egypt, 2011
ბორკილებს არა აქვთ წონა.ყველა მათგანი რეაგირებს მაგნიტზე და ჟღარუნობს,როცა მივდივართ ქოქოსების სანაპიროზე,სუეციდან ალექსანდრიისკენან სამხრეთით –შუა წელისკენ ნილოსის,რომელსაც ვერაფრით სწვდებიან ცხელ ქვიშაში ფესვგადგმული პირამიდები,და ყვირიან ასე:დაგვიბრუნეთ ჩვენი მეფეების კუბოები,ოქრო და სკიპტრა!..დაგვიბრუნეთ ტახტი და ოსირისის ბეჭედი...დაგვიბრუნეთ წყალი!..ჩვენ დავარწყულებთ ქარს,ბარხანებში ჩაჩოქილ აქლემებსდა იქ, სადაც წითელი ზღვა მიერთვის ხმელთაშუას(ყოველთვის მიერთვიან ერთმანეთს ზღვები!..)ამოვიყვანთ მზეს,ჯერ კიდევ სისხლიან პირმშოს,რომელიც იქნება უბორკილო,და ვრცელი,და ცხელიდა ავალთ სინაიზე,საიდანაც მოჩანს ზეცადა ქაიროს გადახრილი მეჩეთები.