პოეზია · ლირიკა
ბორიო
სად წავალ, ანდა რისთვის წავალ?!.ყველა ხიდი თვითონვე დავწვიდა ყველა გზაზე გავახარე ძეძვი და ღვია.ახლა ჩემს სუნთქვას ხშირი ჰქვია,შენსას – მეჩხერი...სად წავალ?! როგორ?! –წინ წყალია, უკან – მეწყერიდა, რა თქმა უნდა,წყალიც შენ ხარ,მეწყერიც შენ ხარ!..მე ვარ ბორიო –ოთხკედელდაიმედმისჯილი..