პოეზია · ლირიკა
დედა ნინოს-ნათელსა საქართველოისასა
მეუფე თადეოზი(იორამაშვილი მირიან)
რომელმან ნათლით შემოსემოდგმა კოლხთა და იბერთა,ქართვლის დედავ და ქალწულო,გული კვლავ არ დაგიბერდა,ზეგარდმო ცვარი აპკურე,იწყე მესხით და ლაზითადა ღვაწლმან შენმან მამულიოქროს ხანამდე აზიდა...რომელმან სცვალე საწუთროუხრწნელი სილამაზითა...საუკუნეებს აპურებსსურნელი შენი ვაზისა.მე ვით შეგამკო, როდესაცძალნი გამკობენ ცისანი,თავსაც რომ კრძალვით გიხრიანყვავილნი სამოთხისანი,საკუთარ მამულს, ვარდობასშემოხველ, როგორც ხიზანი, _ცად აგვამაღლე და ზეცითლოცვა-კურთხევას გვიგზავნი.ქალწულმა ჰბაძე ქალწულსა,ქართველთა ტკბილო დედაო,შენგან, შენ მიერ, შენს მამულსსიკეთე დაებედაო,ავმაღლებულვართ იმ ხანად _სადაც სიყვარულს ვხედავო...არცა დაღლილხარ, ღირსეულთცად მიუძღვები მხნედაო.დაგვლოცე, მწყემსო კეთილო,გამოგვაფხიზლე მძინარნი,აწ უდარდელნი, ბოლო ჟამსავაჰმე რამდენს ვინანით...შემოგვაბრუნე მზისაკენ, _ვიდრე სიცოცხლე წინ არი, _რომ უფლის მოსვლას საკვირველსჩვენც შევხვდეთ სახე მცინარნი.