პოეზია · ლირიკა
ბათუმის ბაზარში
– ვაჰ რა ზორბაა, სად გეიზარდა,ჭო, ეს ამხელა,– ორმოცს ყაბულ ვარ, მოგეც და მორჩა...დაგრეხილ რქებზე მარჯვედ მისწვდადევკაცი ხელადდა... ძლივს შეაგდო სასწორზე ყოჩი.სევდით შეავლო მხარნაბდიანსპირუტყვმა თვალი,`ნეტავი შენა, კვლავ მთებში ახვალ...~და ახალ პატრონს, ბედნავსიანს,ბედზე გამწყრალიფეხებათრევით შინისკენ გაჰყვა.გაჰყვა, როგორც გემს, ფულზე გაცვლილიერთ დროს გაყიდულ ქართველ კაცივით...