პოეზია · ლირიკა
ლოცვა რუსთაველზე
ვიცი, ღამე ცუდად გძინავს, შფოთავ,ხან საკუთარ თავს უწყრები ბრაზით...რუსთაველზე ვნახე წუხელ შოთა,გვერდით ედგა მეფე ფარნავაზი...ილიას და წერეთელის ძეგლთანთერგდალეულ ერის მამებს შევხვდი...`ვაჟა არ ჩანს~ _ დავაპირე მეთქვადა შეირხა მთაკაცივით ვერხვი...გურამიშვილს მხარში ედგნენ ლეკნი,უფიცავდნენ ერთგულებას ყონაღს...სჭექდნენ სამას არაგველთა ლეკვნი:`არ ვიქნებით არავისი მონა!~აქ სრულიად საქართველო იდგა,წმინდანები ირგვლივ ჰფენდნენ ნათელს...დავით მეფე დიდგორულად, მედგრად,კვლავ ბრძოლისკენ მოუხმობდა ქართველს...გაბწყინებულ ივერიას ვხედავ!თეთრ გიორგის ქაშუეთის კართან _ქრისტეს ლაშქრის სწორუპოვარ მხედარს,კვლავ იფარავს ღვთისმშობელის კალთა!ვიცი, ღამე ცუდად გძინავს, შფოთავ,ხან საკუთარ თავს უწყრები ბრაზით...სვეტიცხოველს ჯანღი გადაშორდა,საქართველოს ღვთის ბეჭედი აზის!