პოეზია · ლირიკა
ზამთარი-კარანტინი
გათოშილი შენობა,თოვლი და უშენობა,თოვლმა დაუშინა დათოვლმა დამაშინა დავერ გავედი შინიდან.ნუთუ მართლა გგონია,მზეა, ან აგონია.ანდა ღიმილს ქონიანს,კატა მიარბენინებს.ზამთარს ბოღმა ჰქონია,გავალ, სადღაც ფონია,გავალ, თითებს ქონიანს,ძაღლებს დავაკბენინებ.მომეკიდა მაჭარიდა ლოგინი ვაჭარი,განა მართლა ვაჭარბებ,ძილში მეპატიჟება.მე კი არ მეძინება,თოვამ ასე ინება, _თოვლში გასეირნება, _ზრიალებენ მინებიდა მთვარე იგინება.გარეთ მოწმის გარეშე,ღვინოს სვამენ ქარები,მერე გალეშილებიკარებს მიბრაგუნებენ.გამიფუჭდა გუნება,ეს ერთი ფუფუნება,ან ამ ღუმელს რად უღირს,ერთი აგუგუნება.გათოშილი შენობა,თოვლი და უშენობა,თოვლმა დაუშინდა დათოვლმა დამაშინა დავერ გავედი შინიდან.