პოეზია · ლირიკა
უცხო ნაპირი
უკვე იმედსაც ჩაუცვამს ძაძა,სიკვდილთან ერთად ხელკავით მიდის,საწუთროს ზარი _ დაღლილი ფრაზამიეთ-მოეთით, სათუო მითით.დრო მაიძულებს, რომ მივიხუროუდარიბაბო ყოფის დარაბა,ბედს უჩუგლუგოდ ვეკირითხურე,ვერც ღმერთად ვიქეც, თუმც არც ბარაბად.ახლა ახლოა სხვა სანაპირო,წუთისოფელში დავყავი სტუმრად,სხვა ზეცას უნდა ავესაფირო,მიწას ვუტოვებ ხსოვნას სასთუმლად.