პოეზია · ლირიკა
ვალენსიური დღიურიდან"
თითქოს მანტია მასხია ქარის,იმხელა შვება იგრძნო სხეულმა.თუმც თავქარია სურვილი ქალის,ვერ დაიტია ერთმა რვეულმა.მთის იქით ზღვაა, ზღვის იქით სევდა,მე რომ ტალღებში მსურდა მეტოპა,ნიჟარის ნავით თუ მიმარწევდადა მირწყულებდა უიმედობას.ავედაისე ღამის პაემანს,ტარანტელობდნენ ქარში პალმები,ვერ მაკარმენა იმ ესპანელმადა კორიდობდნენ ცეცხლის ფამები.