პოეზია · ლირიკა
ლომი
ჩემი საფარი შენ ხარ კედელი,მე კი, რა გითხრა, ისიც არ ვიცი...მე შენი ფიცხი ვარ მუშკეტერიდა არა _ შენი დიასახლისი.არ მიყვარს სრბოლა _ ქარს მინდობილიდა არც დუელი _ გადადებული,არ არის ბედი ჩემი დობილი _ლომის თვეში ვარ დაბადებული.ემოციები ისე მმართავენ,როგორც წყნარ ზღვაში ხომალდს _ მესაჭე,არ იქნებოდა ღმერთი მართალი,მშვიდი ბუნებით რომ დავესაჯე...გჭირდები, როგორც ოთახს _ კედელი,გჭირდები, როგორც გუთანს _ სახნისი,მე კი ქალი ვარ და მუშკეტერიდა არა _ შენი დიასახლისი..