პოეზია · ლირიკა
მე და შენ
მე _ სიფრიფანა პოეტი ქალი,შენ _ გოლიათი ჩემგან ძლეული...შენ თუ თვლი, რომ შენ დამადგი თვალი,ცდები: თვითონ ხარ ჩემი რჩეული.ფერად სათვალით მე არ გიყურებ,არც შენ გაქვს, ალბათ, ჯადოქრის ჯოხი,მოდი და მხრებით გადამიხურედიდი იმედის პატარა ქოხი!მე ვარ ტკივილი _ მცირე და დიდი,მე ვარ შენს ირგვლივ _ ახლოც და შორიც,მე დაგრთე ნება, რომ იყო ხიდიჩემს ზამთარსა და გაზაფხულს შორის.შენ თავს მევლები სუსტსა და ძლიერს,შენ _ მძლეთამძლე და მაინც ძლეული...შენ რომ გგონია, შენ ამირჩიე _თვითონ ბრძანდები ჩემი რჩეული.