პოეზია · ლირიკა
ცირკის მსახიობ ქალს (მთარგმნელი: მიხეილ ქვლივიძე)
თეთრი ქსოვილით მორთულხარ,გოგმანობ, როგორც მტრედი.იღლიის ჭრილში მოგიჩანსხურმისოდენა მკერდი.დადიხარ, მიწას აჩნდებაძლივს შესამჩნევი კვალიყელამდე მავსებს სინათლეშენი შიშველი მკლავის.გიცქერ და თითქო პირველადგხედავდე, ისე მიკვირს,ცის კაბადონი მგონიაშავი გუმბათი ცირკის...და მაგონდება შორი გზა,მარტის ღამე და წვიმა, -უცნობებს რომ გვაღვიძებდაერთ სარეცელზე მძინართ.