პოეზია · ლირიკა
* * * ჩაესვენება, ჩავა მზე ბევრის
ჩაესვენება, ჩავა მზე ბევრის,ჩამავალია ჩემი მზეც, ვხედავ.მოსვლა ყოველი ოცი თებერვლის,ყველა სატკივარს მავიწყებს, დედა!ვქრები. თვალებშიც ქრება სინათლე.რამხელა დარდი ყოფილხარ მართლა...ალბათ მიხვდები, რასაც ვინატრებ:ცოცხალი მყავდე ნეტავი ახლა!...ცხადში, სიზმარშიც ჩემზე ფიქრობდა...დგება, როდესაც თებერვლის ოცი:ტკივილს განვიცდი ისეთს, თთქოსდა,მხურვალე შანთით მომგლიჯეს ხორცი!