პოეზია · ლირიკა
ნეტა გამოჩნდებოდეს
ქრება რიგი და წესი...გადვეყრები აწი სად?წუხელ ხილვა მომინდაბიძინა მინდაძისა.
მსურდა, წმინდა სახელიხსოვნის ძაფზე მიმება...რამდენ ცოცხალს ვარჩევდი -იმის ერთ გაღიმებას.
შეხვედრებით, ხშირ-ხშირით,ვიყავი ნაამები...მეგობრობდნენ, ბიჭობაში,როსმე, ჩვენი მამებიც.ვნატრობ, წამოაყენა,ძმობა შემაფიცინა...თითო ბოთლი დავლიოთო,ვიცი, მეტყვის ბიძინა.