პოეზია · ლირიკა
აი რასა გთხოვთ, მწვერვალნო!
სევდას მგვრის სამშობლოს ცაზეოცხო ღრუბელთა დინება,თუკი საავდროდ არ მოვლენიარონ, არ მეწყინება!იარონ, ცაზე მეც მიყვარსქარით ბოჟირი ღრუბელთა,თუკი არ ჩამოხვდებიანსულში ცრემლების გუბედა.თ არ დაჰგესლავს ასპიტისამშობლოს კალთა-უბეთა.იარონ, მერე რა მოხდა,ღრუბლებ სუ ეგრე დადიან,ქარის გზას გაყოლილებიიქ წავლენ, საცა სწადიან.ცამდე აწვდილნო მწვერვალნო,ღმერთი გფარავდეთ მარალი,მზის სხივტა შარავანდედითქვენზემც იქნება ალალი.რო მაგათ ნაავკაცარითავს არ დამატყდეს მეხადა,აი, რასა გთხოვ, მწვერვალნო,თქვენთვის ამის თქმა მეწადა.